Terugblik op 2020 vanuit de stichting

Namens het bestuur van de stichting kan ik melden, dat wij, ondanks Corona, toch, zij het op gepaste afstand van elkaar, een aantal keren gewoon hebben kunnen vergaderen.

In februari, nog voor de eerste Lock Down, en in oktober.

 

Na tien trouwe dienstjaren heeft Wim van Dongen, onze voorzitter, afscheid genomen. Van te voren waren er al een paar visjes uitgeworpen, wie hem zou opvolgen.

Tijdens de laatste vergadering in oktober is Jasper, onze trouwe materialenman, gevraagd, deze taak op zich te nemen. “Jasper lijkt een ideale kandidaat, gezien zijn kennis van terrein, panden en materiaal. En met zijn kennis van financiën kan hij een goede sparringspartner zijn voor Bart, onze penningmeester.”

Na eerst een informele Zoom vergadering, die later formeel werd, en een groepsraad, is met wederzijdse goedkeuring besloten, dat Jasper onze nieuwe voorzitter zal zijn.

We hebben uitgesproken, het ambitie niveau van de stichting wat omhoog te schroeven. Vaker vergaderen, concretere plannen voor de toekomst, meer onderhoud aan gebouwen en terreinen.

 

Tijdens de periodes, waarin geen opkomsten mogelijk waren, maar wel geklust mocht worden, is er al enorm veel werk verzet: onderhoud gedaan en plannen van aanpak gemaakt.

De steiger van de Strekkade is weer opgeknapt, de elektriciteit op het PMP is vernieuwd/gerenoveerd, er is gesopt en geboend, en zo kan ik nog wel even doorgaan….

Ook voor de jeugdleden is er het een en ander georganiseerd, zodat de binding met CTG 14 niet verloren zou gaan: online opdrachten/spelletjes, er zijn bij 50 jeugdleden kerstcadeautjes persoonlijk bezorgd.

Gelukkig hebben er ook twee zomerkampen plaats kunnen vinden. Daarover verderop in het jaarverslag.

 

Via deze weg wil ik iedereen, namens de stichting, enorm bedanken voor de geweldige inzet tijdens deze lastige periode.

 

Heleen van Bochove (Raksha).

Terugblik vanuit het verenigingsbestuur op 2020

Beste (oud)leden, ouders en vrienden van de Cornelis Tromp Groep,

Vorig jaar schreef ik op deze plek 'Menigeen kijkt naar buiten. Is het zonnig? Blijft het droog? Kunnen we wat gaan ondernemen?'.

En ik schreef: 'Voor ons, Cornelis Trompers, is dit geen vraag. Natúúrlijk gaan we naar buiten, natuurlijk gaan we wat doen! Hooguit is de vraag:
hoe staat de wind?'

En nu liggen Strek en Pmp er verlaten bij. Binnen blijven… het druist in tegen ons scouting hart. We willen naar buiten! Samen spelen, zeilen, klussen! Avonturen beleven!

Gelukkig kunnen we tegen een stootje. Tegenslag hoort bij het scoutingspel. Of je nu bever bent en voor het eerst je vingers brandt, of welp op kamp met heimwee. Of je nu die waterscout bent, die net de giek in tweeën heeft gevaren of die wilde vaarder die het eten heeft laten aanbranden.

We kunnen tegen een stootje. Problemen zijn er om op te lossen.

En de groep is vitaal als nooit tevoren. We groeien op alle vlakken, jeugdleden stromen door naar staffuncties en onze beheersstichting heeft
na jarenlange trouwe dienst van Wim (dank !!) een nieuwe energieke voorzitter: Jasper.

Kortom: wij zijn klaar voor 2021. Wat er ook te gebeuren staat.

Namens het bestuur van de Cornelis Tromp Groep,
Jan-Kees Meyboom
Voorzitter

Kerstpakket voor de jeugdleden

Vandaag zouden de laatste opkomsten van het jaar plaatsvinden, maar door de lockdown liggen op dit moment helaas ook onze opkomsten een tijdje stil. Ook als er geen opkomsten zijn vergeten we onze leden natuurlijk niet, dus vandaag zijn al onze leden verrast met een Kerstpakketje, dat volledig Corona-proof thuis werd bezorgd door onze leiding. Een raar einde van 2020, maar heel tof om al onze leden vandaag toch nog even te zien en fijne feestdagen te kunnen wensen. Hopelijk zien we jullie in 2021 snel weer gewoon bij een van onze opkomsten!

Fijne feestdagen allemaal!

ozio_gallery_nano

Onderhoud strekkade in 2020

Dit jaar is er veel werk verzet in, op, aan en rondom het clubhuis op de Strekkade. Zo zijn de lichtbalken onder handen genomen, is er een oude metalen "kast" door Rozemarijn in stukken geslepen en afgevoerd, heeft Jacala de keuken onderhanden genomen, is het grasveld flink opgeknapt en is de “iglo hut” van levende paas takken verder uitgebouwd. Er is nog veel meer gedaan, het is te veel om op te noemen. Een aantal sappige details van een paar bijzondere projecten willen we niet achterhouden.

De strijd tegen het onkruid ging dit jaar onvermoeid door. Door een aantal uitgevallen opkomsten werd de inzet zelfs verhoogd. Na jarenlang strijden hebben Rozemarijn en Plof nu eindelijk duidelijk terrein gewonnen op het onkruid. Het veldje naast het kano hok stond vol met riet en prikkelende planten. En als je even niet oplette raakte je verstrikt in het klimop of struikelde je over een boomstronk. Maar dat is nu grotendeels omgetoverd in een grasveldje. Aan de andere kant van het pad werd ook een grote overwinning behaald. De eerder neer gehaalde tak, dat op zich al een boom was, werd naar de grond gehaald. Zodat ook hier de strijd tegen het onkruid opgenomen kon worden. Na flink geploeter was het terrein weer prima toegankelijk.

Tenminste een gedeelte van dit terrein, naast de kampvuur kuil, wordt zo te zien regelmatig overspoeld met golven. Deze golven nemen drab mee, waar half rottende bladeren inzitten. Het laatste stukje van het terrein is dus meer een stinkend moeras dat hoognodig opgehoogd moet worden. Maar in de drab ligt een gaas dat vast gehouden wordt door een boom. Het beste zou zijn om dit gaas te verwijderen voordat het terrein opgehoogd wordt. Maar hoe doe je dat? De onderkant ligt onder de waterspiegel, dat is niet zo gek met goed gevulde plas op 1 meter afstand. Leeg hozen werkt niet, het gaas ligt op een soort grindlaag. En blind knippen is ook geen optie, met al die wortels en steentjes die de schaar beschadigingen. Plof heeft daarom met een lading palen en boomstronken een bouwwerk gemaakt om het gaas om hoog te wrikken. En uiteindelijk, gedurende paar dagen ploeteren, met stinkende handen en schoenen en met veel getrek, verbuig en geknip kwam het gaas langzaam maar zeker omhoog en werd het langzaam maar zeker kleiner en kleiner. Tot dat met veel gekraak en een uitbundige vreugde kreet het laatste overgebleven stuk uit de grond getrokken werd. De strijd met het gaas werd die dag beslist, de strijd tegen de overspoelende golven was daarmee begonnen. Bij aanvang van de kerstvakantie was het uitgespoelde gat ongeveer twee meter lang, anderhalve meter breed en "zandzak hoogte" diep. De oeverbescherming bestaat uit een muur van zandzakken, boomstammen, planken en stenen en pollen gras om de "vijver" op te vullen. De strijd tegen de plas is dus nog niet gewonnen, maar we zijn zeker niet van plan om het terrein onder te laten lopen! In tegendeel, er worden plannen gesmeed om het water terug te dringen. Wij Hollanders laten ons niet zo makkelijk kennen!

De steiger is dit jaar ook flink onderhanden genomen. Door weer en wind waren twee verticale palen, een aantal meter langsliggers en aantal steigerplanken aangetast. En deze moesten vervangen worden. Dus als eerste moesten de rotte en half verroeste onderdelen van de steiger 'gesloopt' worden. Maar hoe hei je de twee palen in de grond? Geen probleem, wij Trompers rammen die palen er wel even in! En na wat voorboren en schroeven is de steiger weer klaar voor gebruik!

Komend jaar staat er veel op het programma. Zo zullen de lampen in de gang en een aantal rottende planken aan de achterkant van het clubhuis vervangen worden en zal de strijd tegen het onkruid onverbiddelijk door gaan.

Chris

Jeugd vakantie paspoort dag

Vandaag kon je bij de Cornelis Tromp Groep een stempel verdienen voor in het jeugd vakantie paspoort.

Door verschillende opdrachtjes te doen, zoals bootje bouwen, kanoën, beestjes opvissen, broodje bakken en spijkers slaan kreeg je een volle kaart en zo de welverdiende sticker voor het JVP.

Het was een geslaagde dag, ook een keer kijken bij ons check de website voor meer informatie!

ozio_gallery_nano